renzo martens

In 2008 maakt Renzo Martens de film Episode 3, beter bekend als Enjoy Poverty, waarin hij stelt dat armoede Afrika's grootste exportproduct is. Een product waar niet het land zelf, maar de Westerse wereld aan verdient.

Enjoy Poverty kreeg veel commentaar van ontwikkelingshulp-organisaties, die vonden dat Martens zich met deze film evengoed debet maakte aan het uitbuiten van arme mensen. 

Het viel Martens al gauw op dat, hoewel Enjoy Poverty gaat over de arbeidsomstandigheden in Congo, vooral de arbeidsomstandigheden in Amsterdam erdoor verbeterden. "Dat die film in New York of Amsterdam wel voor banen en nieuwe ideeën voor leuke studies enzo zorgde, dat mensen daar dan scripties over gingen schrijven en dat levert heel veel op voor heel veel mensen. Maar in Congo leverde het eigenlijk nul komma nul op. Dus dat was een vreemde tegenstelling".

Om met die tegenstelling niet alleen symbolisch iets te doen, richt Martens in 2010 het Insititute for Human Activities (IHA) op, een kunstcentrum in Boteka, Congo. Als ware het een gentrificatieprogramma, waarbij de opwaardering (gentrificatie) - op sociaal, economisch of cultureel niveau - van een wijk of gebied ervoor zorgt dat de prijs van het onroerend goed opgedreven wordt en het gebied voor ondernemers steeds aantrekkelijker wordt om in te investeren.

Martens stelt zichzelf de vraag hoe kritische kunst een bijdrage kan leveren aan een positief zakenklimaat. Met het Institute for Human Activities zet hij dit in werking door lokale plantagearbeiders kunst te laten maken: zelfportretten en andersoortige sculpturen van rivierklei. Met behulp van 3d-scanners worden de sculpturen gedigitaliseerd en kunnen er mallen van worden gemaakt. In Amsterdam worden vervolgens afgietsels gemaakt van de beelden. Niet in klei, maar in de chocolade die op de plantages verbouwd wordt. De grote sculpturen worden tentoongesteld in galeries, de kleinere zelfportretten worden verkocht - hetgeen de arbeiders per gram chocolade 7000% meer oplevert dan dat ze er normaal gesproken voor zouden krijgen.


De wereld zoals die is kan ik niet veranderen, maar ik kan wel proberen om een zo adequaat mogelijk beeld te geven van de wereld zoals die volgens mij is

Een andere kunstenaar die zich bezig heeft gehouden met de gevolgen van kolonialisme in zijn werk is Roy Villevoye. 

https://www.royvillevoye.com/

Hieronder vind je een link naar het blog van zijn dochter. Hoe ervaart zij de reizen van haar excentrieke vader?