paul gauguin

Als er iemand reislustig was, is het wel Gauguin. Hij wordt geboren in Parijs, maar als kind al woont hij een tijd in Peru, vanwege het werk van zijn vader, die journalist was. 

Eigenlijk had hij een goede carriere als beursmakelaar, schilderen was alleen zijn hobby. Toch wordt die hobby steeds serieuzer en mag Gauguin op den duur zelfs meedoen aan de tentoonstellingen van de Salon in Parijs. Hoewel hij nog niet veel geld verdient met zijn werk, dient de avontuurlijke Gauguin dient zijn ontslag in. Omdat hij nu zijn gezin niet meer kan onderhouden (Paul had 5 kinderen) vertrekt zijn vrouw naar haar geboorteland Denemarken en gaat Paul weer bij zijn ouders in Rouen wonen. Een paar jaar later volgt hij zijn familie naar Denemarken en krijgt zowaar in Kopenhagen zijn eerste solo-tentoonstelling! Het was geen succes. 

In de jaren die volgden reist Paul Gauguin veel. Eerst binnen Frankrijk maar uiteindelijk vertrok hij voor langere tijd naar Panama en Martinique.

In 1888 was hij weer in Frankrijk en ging hij werken met Vincent van Gogh. De twee grote kunstenaars werkten korte tijd intensief samen, maar hieraan kwam, na een hevige ruzie, snel een einde. Hij is een romanticus, maar ik voel mij meer aangetrokken tot het primitieve, schreef Gauguin.


Een goede raad. Schilder niet teveel naar de natuur. Kunst is een abstractie. Haal deze uit de natuur door haar werk te bekijken en er over te dromen hoe het resultaat van de scheppende daad zal zijn

De reislustige kunstenaar ontwikkelt in die tijd een eigen variant op de stijl van het symbolisme. Hij maakt schilderijen van de Bretonse mensen en hun gewoonten. Zij vertegenwoordigen een eenvoudiger manier van leven die hem aansprak. Maar anders dan de impressionisten gaat Gauguin verder dan het werken naar waarneming. Grote, egale kleurvlakken met een zware contourlijn verraden de invloed van Japanse prenten. Zijn voorstellingen zijn doorspekt met symboliek, zo is in het schilderij 'Het visioen na de preek' een engel te zien die worstelt met Jacob (2e afbeelding in linkerkolom). Een verhaal uit de bijbel dat een plek krijgt in de hoofden van vrome Bretonse vrouwen.

In 1891 vertrok Gauguin naar Frans-Polynesië om te ontsnappen uit de Europese beschaving, en aan 'alles wat kunstmatig en conventioneel was'. Hij had het beeld van de 'nobele wilden' voor ogen (zoals beschreven door Jean-Jacques Rousseau) en wilde zich afzetten tegen de burgerlijke maatschappij. Maar misschien heeft ook wel meegespeeld dat hij in Frankrijk weinig erkenning kreeg. Hij verbleef eerst op Tahiti, dat hem echter zo tegenviel dat hij al snel verder doorreisde naar de Marquesaseilanden. Daar maakte hij de schilderijen die nu als zijn beste werken worden gezien.