leon bakst

'Zij hadden witachtig-roze ogen als die van een duif. Hij bracht de make-up de eerste keer zelf aan. Zij droegen geen tricots en hadden niets aan onder hun geplisseerde gazen tunieken, die crème-kleurig waren en door hem waren beschilderd met een Grieks sleutelmotief, sommige in lichtblauw, andere in appelgroen. Ze hadden allemaal nauwsluitende pruiken op die uit goudkleurige koorden bestonden met stijve pijpekrullen tot op hun borst. De meisjes leken werkelijk op een fries van Griekse beelden. Bakst deed oneindig veel moeite om ze er zo uit te laten zien en het resultaat was bijzonder verfijnd. (...) De faun ( Nijinsky 's rol) droeg een bont kostuum, koffiekleurig met grote bruine vlekken, die doorliepen op zijn blote armen en handen als om de indruk te geven dat het alleen maar de huid van de faun was.'

De vrouw van danser Nijinsky noteerde dit in 1910 toen ze Leon Bakt (pseudoniem voor Lev Samoilovich Rosenberg) bezig zag. Hij werkte toen samen met Sergej Diaghilev, de oprichter van de wereldberoemde 'Ballets Russes'. Het gezelschap was een fantastische verzameling van de meest getalenteerde mensen uit de muziek, de kunst en de dans die ongelooflijk baanbrekende, moderne voorstellingen maakten. Bakst was met ze in contact gekomen tijdens zijn reizen door Europa (als Joodse Rus had hij het bovendien in Europa nog iets makkelijker dan in Rusland) en vestigde zich uiteindelijk in Parijs om zich volledig te richten op het ontwerpen van decors en kleding voor de balletten. De onderwerpen van de balletten bepaalden grotendeels waar de inspiratie vandaan moest komen. Zo maakte Bakst voor 'Daphne en Chloë', een Grieks liefdesverhaal, kostuums die geïnspireerd waren op de griekse draperieën die we kennen uit de Oudheid. 

Het bekendst wordt hij met zijn Oosters geïnspireerde ontwerpen voor het ballet 'Scheherazade'. 

Voor de dansthema's van deze voorstelling had de choreograaf zich laten inspireren door Perzische miniaturen. Dit exotische uitgangspunt bleek een gouden greep: mede door het oosterse karakter had het ballet buitengewoon veel succes. De oogverblindende decors en kostuums ontworpen door Leon Bakst hadden nog vele jaren na de première grote invloed op mode en binnenhuisarchitectuur uit die jaren. Hij bracht een revolutie teweeg in theaterontwerpen. Zijn gedurfde kleurgebruik lanceerde nieuwe modes en beïnvloedde de decoratie van het interieur voor meer dan één decennium.

De door Leon Bakst ontworpen exotische, fel gekleurde kostuums vormden voor Paul Poiret, een zeer bekend modeontwerper uit die tijd, een nieuwe inspiratiebron. Zijn ontwerpen, zoals tunieken en kimono's, gaven blijk van oosterse invloeden en hij creëerde een nieuw silhouet: slank en soepel. Nog steeds zien we af en aan de baanbrekende ontwerpen van Leon Bakst terugkomen in het werk van hedendaagse modeontwerpers.