juul hondius

Er is niet veel aan de hand. Weinig te zien hier. Ze zit in de bus. Staart naar haar handen. Zal al wel een tijdje onderweg zijn misschien. Dan ga je je vervelen op den duur. 

Eigenlijk is er  nooit echt iets aan de hand op de foto's van Juul Hondius. Hij was er gewoon. Daar, op datzelfde moment als die ander, en heeft toen afgedrukt. Zo lijkt het tenminste. Alsof het observaties zijn. 

Hij maakte zijn foto's gedurende een aaneengesloten periode van reizen door verschillende delen van de wereld. Hij verbleef tijdens zijn reis voor een groot deel in vliegtuigen, treinen, boten en bussen en fotografeerde daar zijn medereizigers. De ruimte van de reizigers is klein, de foto's bijna intiem. 

En juist omdat er niks gebeurt ga je je afvragen wat er gebeurd ís. Of wat er nog gaat gebeuren misschien.  De foto's geven een aanzet tot een verhaal van een reis. Hondius suggereert, maar pas in het hoofd van de kijker komt de reis tot leven.